«Ριζικές αλλαγές – Νέα δεδομένα – Ανανέωση»
Σε αυτές τις τρεις έννοιες θα μπορούσε κανείς να συνοψίσει τον τρόπο με τον οποίο οι Σουηδοί σχεδιάζουν και οργανώνουν τον επόμενο διαγωνισμό, δεδομένου ότι προτίθενται να επιχειρήσουν αλλαγές σε πτυχές του διαγωνισμού που κατά τα προηγούμενα χρόνια αποτελούσαν σημείο αναφοράς, προτείνοντας εναλλακτικά σενάρια, με στόχο τη ριζική ανανέωση του θεσμού, σε όλα τα επίπεδα. Για τους ιθύνοντες του SVT, η Eurovision 2013 αποτελεί προσωπικό «στοίχημα», καθώς καλούνται για πέμπτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού να φιλοξενήσουν το μεγαλύτερο μουσικό και τηλεοπτικό γεγονός του πλανήτη.
«Ένας παρουσιαστής – Ένας αφηγητής»
Για πρώτη φορά μετά το 1995 στο «τιμόνι» της παρουσίασης του διαγωνισμού πρόκειται να βρεθεί ένα και μόνο πρόσωπο, σε αντίθεση με τα «δίδυμα» των παρουσιαστών που είχαν καθιερωθεί στις διοργανώσεις των προηγούμενων ετών. Σύμφωνα με τον Martin Osterdhal, τα καθήκοντα με τα οποία επιφορτίζεται ο παρουσιαστής μιας τέτοιας διοργάνωσης είναι τεράστια και οι απαιτήσεις του ρόλου αυτού ιδιαιτέρως αυξημένες, ωστόσο η συγκέντρωση των αρμοδιοτήτων αυτών σε ένα πρόσωπο θα διευκολύνει τη σωστή κι αποτελεσματική διεκπεραίωσή τους, εφ’ όσον επικρατήσει ένα μοντέλο αυστηρής προετοιμασίας, στα πρότυπα αντίστοιχα μεγάλων διοργανώσεων, όπως τα κινηματογραφικά βραβεία Oscar. Παράλληλα, εξετάζεται το ενδεχόμενο προσθήκης κάποιου αφηγητή, ο οποίος θα συνδράμει φωνητικά στην εξέλιξη και την πλοκή του σεναρίου του διαγωνισμού, παρεμβαίνοντας στα σημεία εκείνα που θα κριθεί απαραίτητο, ώστε να λειτουργήσει επικουρικά ως προς τον παρουσιαστή.
«Η Σουηδία διακριτικά παρούσα – Οι συμμετέχουσες χώρες στο επίκεντρο»
Σε μια προσπάθεια εκ βάθρων ανανέωσης και αλλαγής των δεδομένων που ίσχυαν στους έως τώρα διαγωνισμούς, οι Σουηδοί διοργανωτές διαμηνύουν πως δεν είναι στις προθέσεις τους να χρησιμοποιήσουν την Eurovision 2013 ως «εργαλείο» τουριστικής προβολής της χώρας τους, αλλά επιθυμούν να δώσουν στον διαγωνισμό μια πιο ουσιώδη διάσταση, η οποία συχνά επισκιάζεται από τις εμπορικές παραμέτρους μια τέτοιας διοργάνωσης: τη συνύπαρξη πολλών και διαφορετικών μεταξύ τους πολιτισμών. Σαφώς η διοργανώτρια χώρα έχει -εκ των πραγμάτων- εξέχουσα θέση στο κομμάτι της προβολής, κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού, η φετινή όμως προσπάθεια πρόκειται να εστιάσει στην ταυτόχρονη παρουσία των εθνών που συμμετέχουν στο διαγωνισμό, καθώς και του διαφορετικού πολιτιστικού υπόβαθρου που φέρει καθένα εξ’ αυτών. Έτσι, το ζητούμενο για τους ιθύνοντες της φετινής παραγωγής είναι αυτή ακριβώς η σύμπραξη και η διαπολιτισμική σύνδεση να βρεθούν στον πυρήνα του διαγωνισμού, αναδεικνύοντας το θεμελιώδες μήνυμα της μουσικής συνεύρεσης των λαών.
«Postcards με… άρωμα καλλιτεχνών»
Σαν άμεση εφαρμογή των παραπάνω σκέψεων, έρχονται τα σχέδια των διοργανωτών για τις postcards των Ημιτελικών και του Τελικού, δηλαδή των σύντομων βίντεο που προηγούνται κάθε συμμετοχής, και τα οποία συνηθιζόταν μέχρι σήμερα να απεικονίζουν στιγμιότυπα από την εκάστοτε διοργανώτρια χώρα και τη καθημερινότητα των κατοίκων της. Για τους Σουηδούς, η εικόνα αυτή δεν έχει καμία απολύτως σύνδεση με το διαγωνιστικό τμήμα της Eurovision, το οποίο άλλωστε οφείλει -σύμφωνα με τους ίδιους- να εξυπηρετεί μια τέτοια τηλεοπτική τεχνική. Κατά συνέπεια, στόχος τους είναι οι φετινές postacards να βρίσκονται σε άμεση συνάρτηση, όχι απλά με τη χώρα που εισάγουν στην τηλεοπτική ροή του προγράμματος, αλλά -πολύ περισσότερο- με τους ίδιους τους καλλιτέχνες, δηλαδή τους εκπροσώπους των χωρών που συμμετέχουν. Έτσι, στα σύντομα αυτά βίντεο θα πρωταγωνιστούν οι ίδιοι οι καλλιτέχνες – εκπρόσωποι των χωρών, δίνοντας μια πρόγευση από την τρίλεπτη παρουσία τους στη σκηνή, που θα ακολουθεί αμέσως μετά.
«Οθόνες LED: η αρχή και το τέλος τους στην Eurovision, επί Σουηδικού εδάφους»
‘Ηταν στην διοργάνωση της Στοκχόλμης, το 2000, όταν οι τότε ιθύνοντες της Σουηδικής τηλεόρασης εισήγαγαν ένα νέο, πρωτοποριακό τεχνολογικό εξοπλισμό στη σκηνή της Eurovision: τις οθόνες LED. Επρόκειτο για μεγάλων διαστάσεων ψηφιακά monitors, τα οποία μπορούσαν να σταθούν στη σκηνή είτε κατά μόνας, είτε σε οποιονδήποτε σχηματισμό, προσδίδοντας μια τρισδιάστατη αίσθηση στην τηλεοπτική και σκηνική απόδοση του διαγωνισμού. Το καινοτόμο αυτό τεχνολογικό στοιχείο χρησιμοποιήθηκε έκτοτε ευρέως, σε όλες σχεδόν τις Eurovision που ακολούθησαν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Μάλιστα, η εξέλιξη και η χρήση των LEDs έγινε τόσο διαδεδομένη, που κατά τα τελευταία χρόνια πολλές αποστολές «πόνταραν» ένα σημαντικό κομμάτι της επιτυχίας των συμμετοχών τους στα γραφικά που συνόδευαν τις παρουσιάσεις τους, επί σκηνής. Η χώρα που καθιέρωσε, λοιπόν, την τεχνική αυτή, πρόκειται να είναι και η ίδια που θα την προσπεράσει, προκειμένου να εισάγει κάποιο άλλο μέσο, εξ’ ίσου εντυπωσιακό. Οι διοργανωτές αρκούνται προς το παρόν στο να διαβεβαιώσουν την πλήρη απουσία των LEDs, υποσχόμενοι πως οι νέες τεχνικές που θα χρησιμοποιηθούν θα είναι πιο κοντά στην «ανθρώπινη» διάσταση ενός μουσικού διαγωνισμού.
«Σλόγκαν… τέλος;»
Άλλη μια συνήθης τακτική στις Eurovision των τελευταίων ετών, φαίνεται πως θα παψει να υφίσταται, τουλάχιστον στη διοργάνωση του Malmo, το 2013. Πρόκειται για το περιβόητο «σλόγκαν», δηλαδή το κεντρικό σύνθημα του εκάστοτε διαγωνισμού, το οποίο κάθε διοργανώτρια χώρα αναλάμβανε να δημιουργήσει και να παρουσιάσει, από κοινού με το λογότυπο της διοργάνωσης. Τα σλόγκαν αποτέλεσαν τα τελευταία χρόνια αναπόσπαστο κομμάτι του θεσμού, καθώς στη συνείδηση των fans καθένα ξεχωριστά έδινε το στίγμα κάθε χρονιάς (χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν το «Feel The Rythm» στην Eurovision της Αθήνας το 2006, το «Share The Moment» στο Όσλο το 2010 κτλ). Κατά τους Σουηδούς διοργανωτές, είναι ιδιαίτερα δύσκολο το να βρεθεί μια αντίστοιχη φράση που να αντανακλά το συνολικό μήνυμα της διοργάνωσης του 2013, γι’ αυτό και το πιθανότερο σενάριο είναι η απουσία κάποιου συγκεκριμένου σλόγκαν.
Μετάφραση από: ogaegreece.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου